همکاری زنان با مردان ایل بهمیئ

تاچندین سال قبل ازاهالی ایل بهمئی ازقیدوبندهای جامعه شهری آزادبودندوهمانطورکه مردان وزنان شهری درکوچه وخیابان  هاراحت قدم می زدند،زنان ومردان ایل هم به آسانی کوههاوتپه ها رادرکنارهم درمی نوردیدند،زنان پابه پامردان درتهیه لوازم زندگی وامرارمعاش شرکت داشته اند.درهنگام کوچ مال ازمحلی به محلی دیگرحتی نیازبه همراهی کمک شوهران خودهم نداشته وبه تنهایی اسباب واثاثیه خانواررابرپشت الاغ هاوقاطرهابارکرده ومی بستندوبه محل دیگری که علوفه دامها فراوان باشد می رفتند.

تهیه آب آشامیدنی،جمع آوری هیزم،دوشیدن گوسفندان،تهیه کره،ماست ودوغ،پختن نانودههاکارکوچک وبزرگ دیگر،برعهده زنان شجاع دل ایل بهمئی بود.

به قول محمدکیانوش راد:زنان عشایر با دستانش نخ می تابد،باپایش گهواره راتکان می ده،بازبانش برای کودک لالایی می خواندو با نگاهش مراقب گله وگوسفندان خودمی باشندوبعی اززنان درجنگهادوشادوش مردان،اسلحه بدست می جنگیدند.

 

/ 3 نظر / 47 بازدید
nasrin j

اونچه که در زندگی عشایری دیده میشه چیزی جز مشقت نیست. و همه کارایی که برای زنها ذکر شد و بقولی همکاری! چیزی جز کار اجباری نیست. چرا ننوشتی مردها به زن ها کمک می کردن؟ این طوری افتخار بیشتری در زمینه همکاری داشت. [خنثی]

عزیز عزیزی درغکی

عکسی که زیر آن نوشتید همکاری زنان با مردان در عکس غیر از این دیده میشود وبیشتر همکاری زنان با زنان است لطفا تو نوشتن مطلب توجه شود

عبدالحمید

سلام فرهاد گووی مدمیسام! ناراحت نشی ولی میخوام یه جوابی به همکارت نسرین خانم جلالی بدم. خانم نسرین جلالی! اتفاقا ارزش و جایگاه زن در ایل بهمئی از قدیم بالا و قابل احترام بوده و هست.‏ اگر میخوای درباره جایگاه رفیع زن در بین بهمئیها بدونی بهت توصیه میکنم کتاب ایل بهمئی نوشته دکتر افشار نادری را بخونی.‏ اینا رو گفتم که بدونی این کلمه ‏‏"اجبار‏" و ‏‏"مشقت‏" که گفتی ‏،‏ از اون حرفها بود.