(نون قرضی)

(پارتی بازی)

مَیر تَمتی وَ  خوو  غم ره /الله زنگی خدا اووی

(مگه ماه تی تی به خواب غم رفت الله زنگی خدا شد)

مِلایه کَش تُر ایکردن / که شوک ایرو ملا اووی

(ملا  را میکشدن که جغد اینجاملا شده)

اَیر  گُنگم وُ  بی دُنگم /نیایه ئی  صدای   بُنگُم

(اگه لالم و سکوت کردم صدای فریادم بالا نمیاد)

دَعای بی غیرتی کِردِن  / که مِردیمون وَلا اووی

(دعای ی غیرتی کردن  که مردانگی ما گم شد)

وِلاته  موچ سه  داره / که  گَردَنَل  خَل   اویدن

(دنیا را ویروسی  واگیر  دار  داره که گردنهای  همه کج  شذه)

تِره کِرده وَ ئی دَردیم / که ایگون بی دوا اووی

(همه به این درد  بسته  شدیم که  میگن  درمان  نداره)

اِما سَر بی کِله مندیم / که هی کِله  سرمون اینن

(ما  مانند سر بدون کلاه مانده ایم که دارن کلاه  سرمون میذارند)

کِتو همبوزیِ گُرگه / که شویین هَم قلا  اووی

(که سگ همبازی گرگ شد  و شاهین هم  مانند کلاغ شد)

خروسخونون که شوک ایخوند/امانه لَرز و تووی بُرد

(خروسخوان  وقت سحر وقتی  جغد میخواند ما  را  لرز  و  تب  گرفت)

هَنی صووِ وِ جَر نووی/ هزارتا  خین وَ پا اووی

(هنوز صبحه  جنگ  شروع  نشد  هزاران خون ریخته شد)

چه وِردی خوندن ئی بمکو/ که هر چه ایزنیم نیبو

(چه وردی  این  مجلس یا هیئت کردن که هر  کاری  میکنیم نمیشه)

نِیایه ئی نفس بالا/که گوگ  هم بی صدا  اووی

(که  این نفس بالا نمیاد  و  کبک هم  سکوت کرد)

وَ نون قرضی که رَسم اووی/ اِمانه هَم فِری دادن

(وپارتی بازی  رسم  شد   که  ما  را همفریب  دادن)

که حرص هم بُرد اِمانه/ رووه هم کدخدا اووی

( که مارا حرص  و طمع ما  را  در  گیر خود  کرد که  روباه  هم کدخدا شد)

 

 یونس عباسی