میوه بلوط توسط زنان ومردان از درخت چیده می شود. میوه ها را با چاقویی بنام "ورنجوک" پوست می گیرند. عمل پوست گیری میوه بلوط را "کیکه" می گویند. بلوط های پوست گرفته شده را درون چاله ای بنام "لهه" که در آن آتش افروخته اند می ریزند. پس از قرار گرفتن بلوط در لهه ، مقداری آتش نیز روی بلوط ها می ریزند تا حرارت حاصل از بالا وپایین ، آن را کاملا بپزد. پس از گذشت مدتی لهه را خاموش می کنند وبلوط ها را از آن بیرون می آورند و در آفتاب پهن می کنند تا کاملا خشک شود.

سپس بلوط ها را در آسیاب دستی بنام "بردر" که نوعی آسیای بسیار ساده وابتدایی است، آرد می کنند. به این عمل "تلو" می گویند. پس از اینکه بلوط ها آرد شد ماده حاصله را با آب جوش خمیر می کنند. خمیر کردن آرد بلوط ممکن است در تغار یا کیسه صورت گیرد. خمیر بدست آمده را سه روز گرم نگه می دارند تا کاملا به عمل بیاید وبه اصطلاح محلی تب کند.
پس ازگذشت سه روز ، خمیر بلوط را درون کیسه ویا گونی ریخته و آن را در جریان آب جاری قرار می دهند. در صورت نبودن آب جاری خمیر بلوط را با آب سرد می شویند. در اثر شسته شدن خمیر بلوط با آب سرد ، مزه تلخ آن از بین رفته وخمیر ترش می شود.

آرد بلوط را شسته شدن ، هنگامی که هنوز آب دارد در آسیاب دستی آسیا می کنند. آرد حاصل را روی دستمالی بنام "ریگو" قرار می دهند تا آب آن گرفته شود . اکنون خمیر بلوط برای تهیه نان بلوط آماده است. نان بلوط پس از پخته شدن به رنگ قهوه ای سوخته و کمی متمایل به سیاهی در می آید. نان بلوط را به زبان بختیاری "کلگ بلوط" می گویند.